ارتباطات اجتماعی

  • پیشنهادهای رسانه‌ای و ارتباطی برای روزهای ماندن در خانه

    قرنطینه خودخواسته برای پرهیز از کرونا به معنی زندگی نکردن نیست

    پیشنهادهای رسانه‌ای و ارتباطی برای روزهای ماندن در خانه

    رسانه‌های اجتماعیاین روزها که کرونا تقریبا در تمام کشور شایع شده و هفته‌ای را پیش رو داریم که شاهد اوج ابتلا به این ویروس خواهیم بود، بسیاری از مردم تلاش می‌کنند برای اینکه کمتر در معرض این بیماری باشند و احتمال سرایت آن را به کمترین حد برسانند،‌ در خانه بمانند. اما ماندن در خانه به معنی تعطیل‌کردن زندگی نیست. بله، برنامه‌هایی که برای شب عید داشتیم متوقف شده‌اند، کسب‌وکارها – به‌خصوص کسب‌وکارهای کوچک – در حال نابودی‌اند، اضطراب از اینکه خودمان یا بستگان‌مان ممکن است از بیماری صدمه ببینند طاقت‌مان را بریده، به نظر می‌رسد اقدامات لازم برای پیشگیری از بیماری آن‌طور که باید انجام نشده و اکنون نیز تجهیزات کافی برای جلوگیری از شیوع ویروس هنوز مهیا نشده است. حتی گاهی به نظر می‌رسد که اخبار و اطلاعات دقیقی هم درباره کم‌وکیف ماجرا ارایه نمی‌شود. تمام این موارد را باید تذکر داد و باید به‌جدیت با مقصران یا مسئولانی که در کار خود اهمال کرده‌اند برخورد کرد. اما همه این‌ها به معنی این نیست که کنج خانه بنشینیم و خودخوری کنیم. لاجرم این اتفاقی است که برای ما رخ داده و باید جسم و روان‌مان را حفظ کنیم تا اینکه بحران کمی فروکش کند و بعد، با جدیت مطالبات‌مان را دنبال کنیم و هیچ هم یادمان نرود که در بحبوحه بحران چه سهل‌انگاری‌هایی رخ داده بوده است. اما برای همین حالا که برای پرهیز از کرونا در خانه مانده‌ایم، باید چه کنیم؟ رسانه‌ها را چطور مصرف کنیم؟ از نظر ارتباطی، باید چه کارهایی بکنیم و چه نکنیم؟ پیشنهادهایی که در زیر می‌خوانید به بخشی از این سئوالات پاسخ می‌دهند.