۶ مرداد ۱۳۹۸،‏ ۱۷:۲۳
کد خبرنگار: 1419
کد خبر: 83415134
۰ نفر
گزارشگری یعنی چشم و گوش مردم بودن

گزارش در اصطلاح به مطلبی گفته می‌شود که از شرح، تفسیر، بیان، تحلیل مطالب و نیز علل مسائلی خاص گفت‌وگو کند. گزارش‌نویسی را به چشم عقاب روزنامه‌نگاری تشبیه کرده‌اند. گزارش جایی است که حضور روزنامه‌نگار دیده می‌شود.

گزارش‌نویسی عبارت است از به تحریر درآوردن اخبار، اطلاعات، حقایق، علل مسائل و رویدادها، تجزیه‌وتحلیل منطقی و متوالی آن‌ها، برای رسیدن به راه‌حل صحیح، که همراه با اختصار و روشنی تدوین شده و بر دو اصل «سالم‌نویسی» و «ساده‌نویسی» استوار باشد.
گزارش‌نویسی در روزنامه‌نگاری
گزارش در روزنامه‌نگاری عبارت است از پیگیری روزنامه‌نگارانه در حوزه‌ای مشخص برای آشنا ساختن خواننده با همه جنبه‌های موضوع و تحریک و تشویق وی برای پیگیری، یا یکی از هنرهای روزنامه‌نگاری برای تشریح و تبیین ابعاد مختلف یک مسئله و تجزیه‌وتحلیل آن به شکل موضوعی است. همچنین در تعریفی دیگر می‌توان گفت گزارش عبارت است از اطلاعات و دیدگاه‌هایی که یک روزنامه‌نگار از راه تجزیه‌وتحلیل، درباره یک مسئله مشخص به رشته تحریر درمی‌آورد. 
فایده گزارش‌نویسی
فایده و هدف نوشتن گزارش، رساندن پیام خود به خواننده با سرعت و صحت و روشنی است و مهم این است که نویسنده گزارش، قادر باشد تصویری روشن از فکر و هدف خود را در ذهن خواننده ترسیم کند.
مراحل گزارش‌نویسی
هر گزارشی از مرحله تکوین فکر خام تا مرحله تجسم و تبلور آن به شکل مطلوب چهار مرحله را از سر می‌گذراند.
لازم است که مراحل چهارگانه و ترتیب آن‌ها به‌خوبی درک شوند، هیچ‌یک از مراحل نامبرده نباید حذف شود یا بی‌اهمیت تلقی شود. نباید مرحله‌ای را با مرحله دیگر اشتباه کرد، رعایت نکردن این مراحل موجب می‌شود گزارش به‌صورت نوشته‌ای مبهم، بی‌سروته و مغشوش درآید. این مراحل عبارت‌اند از:
۱. مرحله برنامه‌ریزی، تدارکات و تهیه مقدمات؛
۲. مرحله تنظیم و سازمان‌دهی گزارش (طرح ربط منطقی مطالب)؛
۳. مرحله نگارش؛
۴. مرحله تجدیدنظر و اصلاح و تهیه متن نهایی.
ساختار گزارش
نحوه تنظیم گزارش عاملی مهم در پذیرش گزارش است. ساختار و سازمان هر گزارش به‌طور کلی بر سه اصل قرار دارد:
۱. هر گزارش باید «موضوع»، «مقدمه»، «بدنه اصلی یا متن» و پایان داشته باشد.
۲. هر خواننده گزارش ممکن است نتایج و پیشنهادهای گزارشگر را بپذیرد یا نپذیرد.
۳. به نکات و نظریات عمده باید تأکید بیشتری شود.
مقدمه گزارش
مقدمه گزارش باید به‌گونه‌ای آغاز شود که خواننده در راستای موضوع گزارش قرار گیرد؛ یعنی در همان دو سه سطر اول بداند موضوع گزارش چیست. برای نیل به این هدف مقدمه باید با جمله‌ای آغاز شود که بگوید گزارش درباره چیست و چرا تهیه گزارش لازم بوده است. به‌طورکلی مقدمه باید سه هدف را دنبال کند:
الف: گزارش را در ارتباط با موضوع به‌گونه‌ای مطرح سازد که برای خواننده قابل‌فهم و بامعنی باشد.
ب: در خواننده نسبت به موضوع ایجاد علاقه کند.
ج: باید به خواننده بگوید که از گزارش چه انتظاری باید داشته باشد.
متن یا بدنه اصلی گزارش
متن یا بدنه اصلی گزارش محل ارائه آمارها، داده‌ها و تحلیل و تفسیر آن‌ها، بیان معیارها و اثبات مدعی است.
پایان گزارش
پایان گزارش شامل نتیجه‌گیری، ارائه پیشنهادها و راه‌حل است که همراه با خلاصه نکات عمده گزارش است.
یک قانون طلایی درباره صورت و شکل گزارش می‌گوید: آنچه را می‌خواهید در مقدمه به‌طور مختصر اعلام کنید، در متن بگویید و در پایان آنچه را گفته‌اید، بار دیگر به‌طور مختصر اعلام کنید. 
انواع گزارش
۱. بر اساس موضوع:
گزارش سیاسی، جنگ‌ها و کشمکش‌های اقتصادی، اجتماعی، روشنگرانه و خردورزانه، علمی، هنری و گزارش ورزشی.
۲. بر اساس مکان جغرافیایی: گزارش داخلی (کشوری)، منطقه‌ای و بین‌المللی.
۳. بر اساس ژانر: گزارش انتقادی، خبری، توصیفی و گزارش از شخص.
 ۴. بر اساس هدف: گزارش پیش‌بینی‌کننده، تحقیقی، عمقی، پس‌زمینه‌ای، پیگیرانه و گزارش وقت‌گذرانی. 


منابع:

۱- گزارش‌نویسی: چشم عقاب روزنامه‌نگاری، محمدمهدی فرقانی، انتشارات اطلاعات، ۱۳۹۷

[۱] http://elac.ir/page/۲۶۵۹

[۱] - http://www.hamshahritraining.ir/news-۲۹۸۰.aspx

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 10 =