چطور باید در رسانه‌ها مطلب نوشت

سال‌هاست دانشمندان و پژوهشگران ارزشمند و والامقامی که هریک در زبان و ادب فارسی جایگاه والایی داشته‌اند؛ درباره نویسندگی و شیوه نگارش، آثار گران‌بهایی از خود به یادگار گذاشته و آنچه گفتنی بوده، گفته و گوهرهای معنی را با استادی تمام سفته‌اند. به‌ویژه در یک قرن اخیر از میان محققان و ادیبان مملکت ما افراد سرشناس و متبحری برخاسته‌اند که کمر همت بر میان ‌بسته و در تألیفات ارزنده خود آیین نگارش را با اسلوبی جدید و راه روشی تازه به دانش‌پژوهان و پویندگان این راه ارائه داده‌اند که هریک از آن‌ها می‌تواند برای جوانان و کسانی که می‌خواهند در راه نویسندگی گام بردارند، سودمند افتد و راهنمای خوبی باشد.

دانشجویان و کارگزاران رسانه باید بدانند که نوشته‌های آنان از راه روزنامه، مجله، رادیو، تلویزیون، فیلم و دیگر وسایل ارتباطی در برابر گوش و چشم مردم قرار می‌گیرد که در میان آنان ساده‌ترین چهره‌های اجتماعی و پرمایه‌ترین شخصیت‌های دانشگاهی دیده می‌شوند، باید نگارش آنان در عین زیبایی از سادگی هم برخوردار باشد و بالاتر از همه خطا و لغزش بدان راه نیابد و درست‌نویسی آنان الگویی برای همه افراد جامعه باشد.
کتاب شیوه نگارش فارسی در مطبوعات نوشته حسین عماد افشار یکی از بهترین منابعی است که می‌تواند راهنمای دانشجویان و دست‌اندرکاران رسانه برای نگارش درست، زیبا و در عین حال ساده و روان و قابل‌فهم بودن برای همه افراد جامعه باشد. این کتاب را استاد حسین عماد افشار در ۱۹۳ صفحه و پنج بخش تألیف کرده و انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی در سال ۱۳۷۲ خورشیدی چاپ کرده است.
بخش اول کتاب با عنوان «زبان فارسی و پیشینه آن» در دو گفتار نگاشته شده، در گفتار نخست: «نثر در گذشته و حال»، نویسنده ابتدا به تعریف سبک پرداخته و سپس سبک‌های «خراسانی»، «عراقی»، «هندی»، «دوره بازگشت ادبی» و «نثر امروز» را معرفی می‌کند. در گفتار دوم: «شناخت نویسندگی»، نگارش را تعریف کرده و سپس انواع نگارش شامل «نوشته‌های وصفی»، «نوشته‌های نقلی»، «نامه‌نگاری»، «نوشته‌های تحقیقی» و «مقاله‌نویسی» به خواننده می‌آموزد.
بخش دوم «شیوه خط و املای فارسی»، در سه گفتار ارائه شده است. در گفتار نخست «کلیاتی درباره خط»، نویسنده به موضوع «خط و گذشته آن در جهان»، «خط در ایران باستان» و «خط در ایران بعد از اسلام» می‌پردازد. در گفتار دوم «شیوه خط فارسی»، مؤلف به تعریف «خط و دشواری‌های آن می‌پردازد»، سپس قواعد «املایی درباره حروف الفبای فارسی» و «چند قاعده درباره کلمات و قطع و وصل آن‌ها» برمی‌شمارد. نویسنده در گفتار سوم «املای کلمات عربی در فارسی» را به ما می‌آموزد.


بخش سوم کتاب به «نشانه‌گذاری و قواعد آن» اختصاص دارد که قواعد نشانه‌گذاری در زبان فارسی را به‌خوبی مطرح می‌کند.
بخش چهارم «عددنویسی در مطبوعات» است که شیوه نگارش اعداد اعم از «اعداد اصلی»، «اعداد ترتیبی»، «اعداد کسری» و «اعداد تقریبی» را می‌نگارد.
بخش پنج و پایانی کتاب «درست‌نویسی» در دو گفتار «شیوه نگارش جمله‌ها از دیدگاه قواعد زبان» و «درست و نادرست‌نویسی» نگاشته شده است. در این بخش نویسنده به تعریف «جمله»، «ساختمان جمله»، «انواع جمله» و «قواعد دستوری برای درست‌نویسی» پرداخته است. مؤلف در پایان کتاب تمرین‌هایی را برای آشنایی بیشتر خوانندگان با موضوع کتاب آورد است که به‌نوعی بخش عملی کتاب به‌شمار می‌آید.


مشخصات کتاب

شیوه نگارش فارسی در مطبوعات

حسین عماد افشار

ناشر: انتشارات دانشگاه علامه طباطبایی

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 6 =