پیامک‌زدن هنگام راه رفتن تقریبا بی‌خطر است
عکس: یو اس ای تودی

اگر به‌تازگی از خیابانی در یکی از شهرهای بزرگ عبور کرده باشید، احتمال آن زیاد است که با شخصی که به تلفن همراه خود خیره شده است برخورد کرده باشید.

شاید در آن زمان چشمان شما هم به صفحه تلفن همراهتان دوخته شده باشد و شاید همین الان که از خیابان عبور می‌کنید آن‌ها مشغول نگاه‌کردن به صفحه تلفن همراه‌شان باشند. (اگر چنین است، بالا را نگاه کنید. وقت برای خواندن این مطلب هست!)

نگرانی حاصل از خطرات تلفن‌های هوشمند اعتیادآور در خیابان‌های شلوغ، قانون‌گذاران ایالتی نیویورک را در سال ۲۰۱۷ بر آن داشت تا تحقیقی را درباره «خطرات عابران پیاده حواس‌پرت» در دستور کار خود قرار دهند.

حاصل بررسی‌ها از این قرار است: بر اساس گزارشی که در هفته‌های اداره حمل‌و نقل منتشر کرده است، به‌احتمال زیاد پیامک‌زدن هنگام راه‌رفتن در مناطق پنج‌گانه نیویورک باعث کشته‌شدن فرد نمی‌شود. مطالعات نشان داده‌اند که «شواهد قطعی اندکی وجود دارد که نشان دهد راه‌رفتن با حواس‌پرتی ناشی از یک دستگاه در تلفات و صدمات عابران پیاده نقش بسزایی دارد.» در بررسی داده‌های ملی، گزارش‌های محلی و در مطالعات بهداشت عمومی، وزارت حمل‌ونقل تایید کرد که برنامه خیابان‌های امن مدت‌هاست که در حال اجراست و ماشین‌ها تهدید کشنده‌تری از پیامک‌ها برای عابرین پیاده هستند.

بن فرید، مدیر ارتباطات مرکز حمل‌ونقل نیویورک، معتقد است: «موضوع این است که عابران پیاده حواس‌پرت را خطری برای خودشان محسوب می‌کنند و این موضوعی است که باید اقدامات جدی در زمینه ایمنی برای آن کرد اما از چنین اقداماتی دور مانده است. این مسئله باید در سطح ملی دنبال شود.»

در سراسر ایالات متحده، تعداد عابران پیاده کشته‌شده در حوادث رانندگی به‌شدت بالا رفته است.
بر اساس مطالعه انجمن ایمنی بزرگراه‌های ایالتی، مرگ‌ومیرها در سال قبل به بالاتر از سه دهه گذشته نزدیک شده و تخمین زده می‌شود ۶ هزار و ۲۷۷ عابر پیاده در تصادفات رانندگی کشته شده باشند و این بالاترین رقم از سال ۱۹۹۰ تاکنون است.

طبق داده‌های مرکز تحقیقاتی پیو، تا سال ۲۰۱۵ حدود ۶۸ درصد از بزرگسالان آمریکایی تلفن همراه هوشمند و ۹۲ درصد آن‌ها تلفن همراه معمولی دارند. در همان سال، طبق اعلام انجمن ایمنی بزرگراه‌های ایالتی نیز میزان تلفات عابران پیاده ۱۱ درصد افزایش پیدا کرد

سال گذشته در شهر نیویورک مرگ‌ومیر عابران پیاده از ۱۰۴ به ۱۱۷ نفر افزایش یافت که با اینکه به‌طور کلی میزان تلفات رانندگی به پایین‌ترین میزان خود در قرن رسیده است. اما گزارش‌های شهری حاکی از این است که استفاده از تلفن همراه در این میان عامل موثر نبوده است. مطالعه گزارش‌های مربوط به حوادث رانندگی منجربه‌فوت نشان می‌دهد از سال ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۷ تنها در دو مورد تلفن همراه نقش داشته است.

این الگو در سطح ملی نیز به همین منوال است. بر اساس بررسی داده‌های ملی موجود در ۶ سال گذشته سهم عابران پیاده‌ای که در مرگ آن‌ها دستگاه الکترونیکی قابل‌حمل نقش داشته است، هیچ‌گاه به بالاتر از ۰.۲ درصد  افزایش پیدا نکرده است.

گزارش‌های شهری اخیر به‌جای تاکید بر حواس‌پرتی عابران پیاده برای کاهش تلفات عابران پیاده پیشنهاد می‌کنند که بهتر است خیابان‌ها با هدف کاهش سرعت رانندگان و حفاظت بیشتر از عابران پیاده و دوچرخه‌سواران دوباره طراحی شوند.

بر پایه یافته‌های مطالعات،‌ می‌توان گفت که «حواس‌پرتی انسان در اشکال گوناگون همیشه بوده و خواهد بود و تغییر کامل آن اگر نگوییم غیرممکن، بسیار دشوار است.» پیوند فرضی میان عابران پیاده در حال پیامک‌زدن و تصادفات رانندگی منجربه‌فوت زمانی آغاز شد که مرگ عابران پیاده و استفاده از گوشی‌های همراه نیز هم‌زمان رو به افزایش رفت.

طبق داده‌های مرکز تحقیقاتی پیو، تا سال ۲۰۱۵ حدود ۶۸ درصد از بزرگسالان آمریکایی تلفن همراه هوشمند و ۹۲ درصد آن‌ها تلفن همراه معمولی دارند. در همان سال، طبق اعلام انجمن ایمنی بزرگراه‌های ایالتی نیز میزان تلفات عابران پیاده ۱۱ درصد افزایش پیدا کرد.

مشخص نبود که چرا مسئولیت این اتفاق به گردن عابران پیاده افتاد درحالی‌که رانندگان نیز می‌توانستند به همان میزان حواس‌پرت باشند. طرفداران سیاست‌های سازمان حمل‌ونقل بر این باورند که این بخشی از یک فرهنگ کلان‌تر  است که به رانندگان و ماشین‌ها در خیابان‌ها اولویت بیشتری می‌دهد.

به گفته دنی هریس، مدیر اجرایی شیوه‌های جایگزین حمل‌ونقل که یک گروه حامی دوچرخه‌سواران و عابران پیاده است، «این کار مقصر دانستن قربانیان است. مردم توسط ماشین‌ها زیر گرفته می‌شوند و این داستان در همه جا ادامه دارد.»

در همین اوقات بود که مقامات رسمی به‌رغم فقدان شواهد آشکار مبنی بر ارتباط جراحات و فوت ناشی از پیامک‌زدن عابران پیاده هنگام عبور از خیابان، اقدام به بررسی احتمال ممنوعیت عابران از پیامک‌زدن هنگام عبور از خیابان کردند.

جان اورکات، یکی از مدافعان پروپاقرص سازمان حمل‌ونقل که پیش‌تر نیز برای اداره حمل‌ونقل شهری کار می‌کرده است، مقامات رسمی را مقصر می‌داند. او می‌گوید: «مردم چیزی را از زاویه شیشه جلوی ماشین خود می‌بینند و از همان دیدگاه سیاست‌گذاری را شروع می‌کنند.»

سال ۲۰۱۷، هونولولو قانونی را تصویب کرد که طبق آن، عابران پیاده‌ای را که هنگام عبور از خیابان پیامک می‌دادند ۳۵ دلار جریمه کند. در همان، سال نماینده‌ای از ایالت نیویورک به‌نام فلیکس دبلیو اورتیز لایحه مشابهی را طرح کرد که هرگز آن‌ را از کمیته حمل‌ونقل خارج نکرد. آقای اوریتز نماینده دموکرات اهل بروکلین، امسال دوباره آن لایحه را مطرح کرده و بعدتر توسط سناتور ایالتی جان سی لیو آن را تصویب کرده است.

روز جمعه، آقای لیو، نماینده دموکرات اهل کویینز، اعلام کرد که پیشنهادهای حاصل از پژوهش‌های جدیدتر را جدی می‌گیرد و در نظر می‌گیرد که آیا این قانون هنوز لازم است یا خیر. اما آقای اورتیز در مقابل می‌گوید که نتایج پژوهش جدید عزمش را برای پیگیری تصویب این قانون راسخ‌تر کرده است. او می‌گوید: «حتی تصادف یک عابر پیاده در حال پیام‌دادن نیز بسیار زیاد است.»

این نماینده مجلس می‌افزاید: «همان‌طور که رانندگان مسئولیت جلوگیری از تصادف را دارند عابران پیاده هم باید سهم مسئولیت خود را در حفظ جان خویش در خیابان قبول کنند.» اورتیز می‌گوید: «من می‌خواهم عابران پیاده را در این زمینه آگاه کنم. این کاری است که شما انجام می‌دهید، من انجام می‌دهم و همه آن را انجام می‌دهند. ما در این زمینه به یک اجماع عمومی نیاز داریم.»


منبع:

نیویورک تایمز

اخبار مرتبط

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 2 =